Στην μικρή μας γωνιά της μπλογκόσφαιρας,
σάλο προκάλεσε η απόφαση της Μιραντολίνας να διαγράψει ένα σχόλιο του J95. Δεν είναι απίθανη απόφαση: το συγκεκριμένο ιστολόγιο είχε ενεργοποιημένο moderation. Προφανώς ο λόγος δεν ήταν επειδή δεν ήξερε να το απενεργοποιήσει, αλλά επειδή κάποια στιγμή σκόπευε να το χρησιμοποιήσει. Το φιλοσοφικά ερωτήματα σχετικά με το αν το moderation είναι σωστό ή όχι με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Το moderation δεν αποτελεί "φίμωση": όποιος θέλει, μπορεί να απαντήσει από το ιστολόγιο του. Αν αποτελεί κάτι, αυτό είναι το δικτυακό αντίστοιχο του πετάγματος έξω από την πόρτα του σαλούν με τις κλωτσιές: "
we don't take kindly to your kind around here, gringo".
Το σχόλιο του J95 έγραφε (όπως το μεταφέρει ο ίδιος):
Το σχόλιο έλεγε ότι η Μ13 δεν έχει μειωμένη νοημοσύνη, αλλά IQ 135, οποτε μάλλον θα φταίει κανένα εβραϊκό αίμα που δεν κατάλαβε την ομορφιά των γραφομένων του Savitri-Devi-Wannabe[*] αστεριού της Μιραντολίνας. Φυσικά είχε σκοπό να ρίξει κάποιες μάσκες. Γενικά οι (αυτοαποκαλούμενοι) εραστές του ωραίου έχουν αλλεργία στην αλήθεια.
[*] η ελληνογαλλίδα ψευτοφιλόσοφος που δημιούργησε εκ του μη όντος τον αποκρυφιστικό νεοναζισμό. Ολόκληρο το κείμενο της Μιραντολίνας διαβάζεται και σαν απλή υποσημείωση στο The Lightning and The Sun, κορυφαίο έργο αν αυτό που σε ενδιαφέρει είναι η ομορφιά των λέξεων και όχι η ομορφιά (ή, εδώ που τα λέμε, η ουσία) των νοημάτων.
Ο J95 λοιπόν θεωρεί ότι "έριξε κάποιες μάσκες" και αποκάλυψε την Μιραντολίνα ως περίπου (ή ακριβώς) νεοναζί. Πριν ρίξει τις μάσκες όμως, έριξε ό,τι έπεσε στην πορεία του, αφού όρμησε στο κείμενο ως ταύρος σε υαλοπωλείο, καταλαβαίνοντας ελάχιστα, αρπαζόμενος από λέξεις και παρεξηγόντας τα πάντα.
Ας δούμε εδώ το επίμαχο απόσπασμα από το κείμενο:
Ηταν μία φορά ένας αστραφτερός Ιππότης πού ήθελε να σώση τήν ανθρωπότητα από τήν διαφθορά καί τήν σήψι - έτσι ένοιωθαν τότε όλοι οι στρατιώτες του Αδόλφου Χίτλερ. Ο ναζισμός ήταν μία Ιπποτική επανάστασι - η προσπάθεια της επανιδρύσεως του κόσμου με τήν αποκατάστασι της γενναιότητος, της θυσίας, του ηρωϊσμού, της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ναζισμός, η τελευταία ευκαιρία της Ευρώπης καί της Δύσις, να επαναπροσδιορίση τίς αρχές της, να ακυρώση τήν νεοταξική της πραγματικότητα.
Η μοίρα της Δύσεως: Ο Ιππότης του μεταφυσικού Φωτός, καταλήγει ανηλεής φύλακας του Αουσβιτς. Είναι αυτό πού δεν μπορεί να δη η Μιραντό - δόξα σοι ο Θεός - πίσω καί μέσα στήν «μεγάλη» ζωγραφική πού θαυμάζει - δεν βλέπει την Τρεμπλίνκα καί τό Αουσβιτς πού ελλοχεύουν στα βάθη.
Ο Ιωσήφ ήταν πιλότος ενός γερμανικού Στούκας στό Ανατολικό μέτωπο. Αγγελος της Αποκαλύψεως - Τιμωρός, Απολυμαντής, Υπεράνθρωπος, Δίκαιος. 1943. Το αεροπλάνο του κατερρίφθη πάνω από τήν Κριμαία.
Το αεροπλάνο του πήρε φωτιά. Ο ίδιος επέζησε - η έκρηξι τόν τίναξε μακριά καί βρέθηκε στό έδαφος. Ετοιμοθάνατος αλλά ζωντανός. Ηρθε η νύχτα καί τα ζώα του δάσους τόν πλησίασαν. Ενας λαγός, ένας λύκος, ένα τσακάλι. Τόν μύρισαν κι έφυγαν. Τήν άλλη ημέρα τόν βρήκαν ντόπιοι κυνηγοί. Ζούσε ακόμα - εφιαξαν ένα πρόχειρο φορείο καί τόν μετέφεραν στόν καταυλισμό τους. Μόλις πού ανάσαινε. Τόν παρέδωσαν στα χέρια του σαμάνα της φυλής.
Ο Ναζισμός ονειρεύτηκε τήν Μεταφυσική του Ανθρώπου, ο Ιππότης τήν βρήκε. Ο ιατρός σαμάνας, άλοιψε τό τραυματισμένο καί καμμένο σώμα του με πέντε δάχτυλα ζωϊκού λίπους καί τόν φάσκιωσε μ ένα αρκουδοτόμαρο, τό οποίο έδεσε γύρω του σφιχτά. Μόνο τό πρόσωπό του έμεινε ελεύθερο. Καί έτσι, φυλακισμένον στήν μήτρα των ζώων, τόν άφησε έναν ολόκληρο μήνα.
Εναν μήνα αργότερα, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα.
Ότι ο ναζισμός ξεκίνησε ως ένα αίτημα ηθικής και κοινωνικής αποκατάστασης είναι γνωστό. Ο Χίτλερ πίστεψε στο όραμα του, το ίδιο και τα εκκατομύρια Γερμανοί που τον ψήφισαν. Ένα τέτοιο αίτημα αν πετύχαινε θα αποτελούσε επαναπροσδιορισμό των αρχών της Δύσεως, δηλαδή ένα διαφορετικό άνυσμα σε σχέση με την πορεία της προς τον καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό. Τα είπε και ο Πάουντ αυτά. Όμως -και αυτό λέει το κείμενο-, η ροπή της δύσεως είναι άλλη: η διαστρέβλωση των οραμάτων σε κόλαση.
Θέλετε μια αναλογία; Όπως ο Κομμουνισμός κατέληξε σε έγκλημα, έτσι και ο Ναζισμός. Προφανώς, αν καθίσουμε εκ των υστέρων, με το βιβλίο της ιστορίας στο χέρι να κρίνουμε από τα αποτελέσματα, θα πούμε ότι και τα δύο κινήματα ήταν εγκληματικά και απάνθρωπα. Και τα δυο όμως, ανεξαρτήτως από τι μαλακίες είπε ο Χίτλερ ή ο Στάλιν, εμφανίστηκαν στο προσκήνιο της ιστορίας ως αιτήματα αλλαγής στα οποία πίστεψαν εκκατομύρια άνθρωποι.
ΟΙ ναζί υποτίθεται ότι θα έφερναν το φως ενός καινούργιου κόσμου. Αυτό πίστευαν, αυτό δήλωναν. Όμως το φως που προσπάθησαν να φέρουν δεν ήταν στα ανθρώπινα μέτρα. Ήταν ένα μεταφυσικό φως, μια υπερβολή ηθικής καθάρσεως, η Τελική Λύση. Αντί να θελήσουν το ανθρώπινο, θέλησαν το απόλυτο, το μεταφυσικό. Ήτοι: Είπαν του Γερμανού να χέσει κι' αυτός ξεκωλώθηκε. Αυτή είναι η μοίρα γενικά της Δύσεως, λέει το κείμενο. Δηλαδή να ιδεολογικοποιεί και να απολυτοποιεί τα ανθρώπινα ιδεώδη. Έτσι, "
ο Ιππότης του μεταφυσικού Φωτός, καταλήγει ανηλεής φύλακας του Αουσβιτς.".
Παρένθεση, εδώ. Διαβάζει ο J95 την λέξη "μεταφυσικό", και, φιλοσοφικά απαίδευτος στην ιστορία των ιδεών, το συνδυάζει με το απόκρυφο και τους "αποκρυφιστές ναζιστές". Το μεταφυσικό για το οποίο ο λόγος εδώ δεν είναι το μεταφυσικό με την έννοια του ...υπερφυσικού. Δεν έχει δε καμμία σχέση με το απόκρυφο και τους αποκρυφιστές, ναζιστές ή μη. Πρόκειται πολύ απλά για το μεταφυσικό με την έννοια που έχει η λέξη στην φιλοσοφία, όχι στην εκπομπή του Χαρβαδέλα ή στο "Τρίτο Μάτι". Για τις δυο έννοιες της λέξης, δείτε
εδώ. Η λέξη μεταφυσική έχει την ίδια έννοια που έχει όσαν αφορά στο έργο του σπουδαίου (καίτοι φιλοναζιστή) φιλοσόφου Μάρτιν Χαιντέγκερ. Μιλάμε για μεταφυσική όσον αφορά την οντολογική πλευρά της, κυρίως.
Το κείμενο συνεχίζει: "
Είναι αυτό πού δεν μπορεί να δη η Μιραντό - δόξα σοι ο Θεός - πίσω καί μέσα στήν «μεγάλη» ζωγραφική πού θαυμάζει - δεν βλέπει την Τρεμπλίνκα καί τό Αουσβιτς πού ελλοχεύουν στα βάθη.". Αυτό που λέει εδώ το "αστέρι" (ήτοι ο Φαρμάκης) είναι το εξής απλό: πίσω από την ζωγραφική της Δύσεως που θαυμάζει η Μιραντό, Σεζάν, Ματίς, κλπ, ελλοχεύει το ίδιο μεταφυσικό σφάλμα που εντοπίσαμε στο ναζισμό, δηλαδή η νοητή προέκταση της είναι, όπως και στον ναζισμό, το Άουσβιτς, το έγκλημα.
Είναι μεγάλη συζήτηση γιατί λέγεται αυτό, ότι δηλαδή η μοίρα της Δύσεως, ακόμη και της τέχνης της Δύσεως είναι το Άουσβιτς, το έγκλημα. Όσοι είναι ενήμεροι για την ιστορία της τέχνης, θα ξέρουν ότι όλη η σύγχρονη τέχνη, από το Λωτρεαμόν μέχρι το Νταντά και το Σουρεαλισμό, αυτό είπαν. Η τέχνη είναι απάτη (ή νεκρή), ο πολιτισμός της Δύσης μυρίζει θάνατο, η κουλτούρα μας είναι το έγκλημα: κοινός τόπος όλα αυτά για όσους έχουν ασχοληθεί με τα έργα και τα κείμενα των μεγάλων της σύγχρονης τέχνης και σκέψης. Τα προφήτεψε ο Ρεμπώ και ο Λωτρεαμόν, το ούρλιαξε με ντουντούκες το Νταντά, το ψιθύρισε φωναχτά ο Σουρεαλισμός, τα σκηνογράφησε ο Ζαρρύ, τα έγραψε ο Πάουντ και ο Έλιοτ, τα κατάγγειλε ο Αρτώ, ο Αντόρνο, ο Μπένγιαμιν, ο Μπέκετ και μύριοι άλλοι.
Το κείμενο, μακράν του να είναι φιλοναζιστικό, απορρίπτει τόσο τον ναζισμό όσο και την κάθε ιδεολογική παραγωγή της Δύσης. Από την ζωγραφική μέχρι τον ναζισμό, οδηγούν στο έγκλημα. Η Δύση γένησε τον ναζισμό ως αντίδραση στην απανθρωπιά της αλλά της προέκυψε (αυτή είναι η μοίρα της) εξίσου απάνθρωπος. Αυτά τα απλά λέει το κείμενο.
Τι προτείνει το κείμενο, αν προτείνει κάτι; Επαναφέρει το αίτημα στα ανθρώπινα μέτρα:
Ο Ναζισμός ονειρεύτηκε τήν Μεταφυσική του Ανθρώπου, ο Ιππότης τήν βρήκε. Ο ιατρός σαμάνας, άλοιψε τό τραυματισμένο καί καμμένο σώμα του με πέντε δάχτυλα ζωϊκού λίπους καί τόν φάσκιωσε μ ένα αρκουδοτόμαρο, τό οποίο έδεσε γύρω του σφιχτά. Μόνο τό πρόσωπό του έμεινε ελεύθερο. Καί έτσι, φυλακισμένον στήν μήτρα των ζώων, τόν άφησε έναν ολόκληρο μήνα.
Η απάντηση ήταν εκεί, στην ταπείνωση της μήτρας των ζώων, στην απλότητα της σαμανικής περιποίησης. Ο ναζισμός ονειρεύτηκε την μεταφυσική του ανθρώπου, αλλά ο ναζιστής ιππότης την βρήκε: στην συντριβή του.
Αυτά. Δεν θέλει πολύ μυαλό, αναγνωστική επάρκεια θέλει.
Επειδή ο J95 απειλεί "
θα ασχοληθώ εκτενέστερα με το θέμα για τους επόμενους 6-7 μήνες", ένα μικρό ξεκαθάρισμα ανοησιών που πετάχθηκαν σχετικά:
Ναι, επίσης αφιέρωσε ένα εξαιρετικό ποστ σε εκείνους που έβαλαν στα τρένα και στους θαλάμους αερίων όσους μοιράζονται το σεξουαλικό σου προσανατολισμό, αλλά υποθέτω είσαι η ζωντανή απόδειξη ότι μερικοί από αυτούς ίσως και να το άξιζαν.
Ξεπερνάω το ομοφοβικό σχόλιο κατά του διαφωνούντα Αμβρώσιου ως αρκούντως ...αντιρατσιστικό, και σχολιάζω: το κείμενο δεν εκθειάζει εκείνους που "έβαλαν στα τρένα και στους θαλάμους αερίων" οποιονδήποτε. Τι φτηνιάρικη λαθροχειρία είναι αυτή; Αντίθετα, το κείμενο
καταγγέλει αυτή την έκβαση του ναζισμού.
Προφανώς η πιθανότητα κάποιος να βλέπει τις θετικές προθέσεις και οράματα σε όσους ασπάστηκαν το ναζιστικό ιδεώδες χωρίς να ταυτίζεται με τις ναζιστικές θέσεις και πράξεις σου διαφεύγει εντελώς, ε; Δηλαδή τι πιστεύεις, ότι 30 εκκατομύρια γερμανών είχαν ως όραμα συνειδητά ΤΟ ΚΑΚΟ και την πρόθεση ΝΑ ΣΦΑΞΟΥΝ και ΝΑ ΚΑΨΟΥΝ τον κόσμο; Δεν έχεις ακούσει αδελφέ ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με
καλές προθέσεις; Αυτό λέει το κείμενο ότι υπήρξε ο ναζισμός: ο δρόμος για την κόλαση, στρωμένος με καλές προθέσεις. Τι νομίζεις ότι οι κακοί είναι όπως στις ταινίες; Κακοί από πρόθεση και με συνείδηση της κακότητας τους; Πργματικά, για εσένα J95, οι οπαδοί των ναζιστών ήταν κάτι σαν δαίμονες. Κάνεις λάθος, ήταν άνθρωποι.
Το σχόλιό μου για τον Αμβρόσιο προφανώς σημαίνει ότι κάποια από τα θύματα των Ναζί ήταν 100% άξια της μοίρας τους, μια και σίγουρα επέδειξαν παρόμοια ανικανότητα να αντιληφθούν τις προθέσεις των Ναζί πίσω από τα ωραία τους λόγια. Στάνταρ θα υπήρξαν 3-4-5 gay που θα είπαν "ουφ, αμάν πια με αυτή τη νεωτερικότητα, ζήτω ο Χίτλερ".
"Αμαν πια με αυτή τη νεωτερικότητα", είπαν εκκατομύρια άτομα. Όλοι οι επαναστάτες στοχαστές, καταρχάς. Όλοι οι καλλιτέχνες. Ορισμένοι, τώρα, είπαν και ζήτω ο Χίτλερ ή ο Μουσολίνι (Πάουντ, Χαμσούν, Μαρινέτι, Σελίν, Χαιντέγκερ, κλπ), άλλοι ζήτω ο Στάλιν.
(Όσο για τους καλούς, από την πλευρά της νεωτερικότητας, με τους οποίους δεν βρίσκεις πρόβλημα να συντάσσεται κανείς, με αυτούς εισήχθη ο ρατσισμός, η εθνοκάθαρση (ινδιάνοι, αφρική, κλπ), τα πολεμικά εγκλήματα (Χιροσίμα, Ναγκασάκι, Δρέσδη, άπειρα μέρη έκτοτε και πριν), οι αποικίες και η σκλαβιά. Χωρίς καλές προθέσεις, απλά και καθαρά για το συμφέρον. Ίδια και χειρότερα σκατά. Αυτό λέγει το κείμενο: ο ναζισμός υπήρξε μια αντίδραση στην απανθρωποποίηση της συσσωρευτικής κοινωνίας, κατέληξε δε συσσώρευση πτωμάτων ο ίδιος).
Η τριβή μου όμως με τα σύμβολα, τις απόψεις, τα ιδανικά, τις προπαγανδιστικές τεχνικές και τον τρόπο γραφής των αποκρυφιστών νεοναζί και των παραφυάδων τους είναι πολύ μεγαλύτερη, οπότε θα μου επιτρέψεις να εμμείνω στην αρχική μου άποψη.
(...)
Γιατί μόνο οι αποκρυφιστές νεοναζί (άντε και μερικές συγγενικές ιδεολογίες) πιστεύουν την ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ παραμύθα της μεταφυσικής διάστασης του Γ' Ράιχ. Οι υπόλοιποι ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Ναζί ήταν από τα πιο αντιπνευματικά, κυνικά και ορθολογιστικά (μέσα στον παραλογισμό τους) καθεστώτα που έχουν εμφανιστεί στον πλανήτη. Ακόμα και το μίσος τους για τους Εβραίους ήταν στη βάση του συνωμοσιολογία του κιλού και όχι Πόλεμος των Φυλών και άλλες τέτοιες μαλακίες που μόνο ελάχιστοι τρελοί σαν το Χίμλερ πίστευαν.
(...)
κι εγώ απάντησα ότι οι ναζιστές δεν έβλεπαν ΚΑΘΟΛΟΥ έτσι τον εαυτό τους (με εξαίρεση μεμονωμένους ηλίθιους).
(...)
Μόνο οι αποκρυφιστές νεοναζιστές (και μερικά αμερικάνικα b-movies από τα οποία αντλούν βιβλιογραφία) βλέπουν έτσι τους ναζιστές.
Νά τους πάλι οι ..."αποκρυφιστές νεοναζιστές", δηλαδή 100 ψώνια σε όλο τον κόσμο, πιστοί της Θούλης και άλλων σχετικών αηδιών, τους οποίους ο J95 γνωρίζει και πολεμάει μέσα από το μετερίζι του internet.
Αυτή η "τριβή" τώρα, υποτίθεται ότι του δίνει τα εργαλεία για να καταλάβει σε τι πίστεψαν εκκατομύρια γερμανοί και τι είδους όραμα πίστεψαν ότι ακολουθούσαν. Ο Χαιντέγκερ, ο οποίος περιέγραψε το όραμα αυτό με φιλοσοφικούς όρους, ήταν ένας "μεμονωμένος ηλίθιος"; Τότε γιατί, βρε αδερφέ, θεωρείται ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του εικοστού αιώνα, κατά πολλούς ο τελευταίος μεγάλος δυτικός φιλόσοφος, ακόμα και από τους Εβραίους μαθητές του; Α, ρε, με πόση ευκολία κρίνουμε κοσμοθεωρίες και ιστορικές κινήσεις μαζικές λες και έχουμε να κάνουμε με έναν ηλίθιο χρυσαυγίτη απέναντι μας.
Ορίστε τι πίστευαν τότε περί του θέματος:
Heidegger joined the Nazis not, as he and some apologists have claimed, because he saw no other alternative to communism,[3] but because he saw the Nazi Aufbruch as the historical moment for a radical transformation to combat not only the rootlessness of Weimar culture but the rootlessness and "forgetfulness of being" inherent in the entire Western metaphysical tradition.
Συνεχίζουμε:
Ναι αλλά άμα έκανες αφιέρωμα σε έναν καλλιτέχνη με κεντρική ιδέα πόσο μαλακίζεται ο Δυτικός πολιτισμός που απέρριψε τον ανορθολογισμό του και τις ναζιστικές του καταβολές, οι οποίοι ναζί στο κάτω-κάτω ήταν ένα μάτσο πρώτης τάξεως πλασματούλια που πολεμούσαν τη Νέα Τάξη και η Τρεμπλίνκα τους βγήκε καταλάθος όπως λέει το αστέρι σου (το οποίο κατά τα άλλα παρατηρεί ότι εσύ αρνείσαι να διακρίνεις ακόμα και την Τρεμπλίνκα), αλλάζει λίγο το πράγμα IMHO.
Δεν μαλακίζεται ο δυτικός πολιτισμός που απέριψε την κριτική στο ορθολογισμό του; Αυτό πίστεψε πάντως ο Μπλέηκ, αυτό ο Ρεμπώ, αυτό ο Λωτρεαμόν, αυτό οι Αντόρνο και Χορκχάϊμερ, αυτό ο Ντοστογιέφσκυ, αυτό οι Ντανταϊστές, αυτό ο Καμύ και ούτω καθεξής. Αδυνατείς και πάλι να διακρίνεις μεταξύ ηγεσίας των ναζί και όσων πίστεψαν στο ναζιστικό ιδεώδες. Οι δεύτεροι ήταν όντως "πρώτης τάξης πλασματούλια" (τι άλλο να ήταν, εκκατομύρια άνθρωποι, τέρατα; Δαιμονοποίηση του αντιπάλου λέγεται αυτή η άποψη) και όντως πίστεψαν ότι πολεμούσαν τον σάπιο κυρίαρχο πολιτισμό. Το κείμενο δεν λέει ότι "η Τρεμπλίκα τους βγήκε κατα λάθος". Λέει το ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ, ότι είναι "η μοίρα της δύσεως" αυτή, δηλαδή ότι ήταν ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ να προκύψει η Τρεμπλίνκα.
Άλλη μια λαθροχειρία (ή αναγνωστική ανεπάρκεια): το κείμενο δεν λέει ότι "εσύ [Μιραντολίνα] αρνείσαι να διακρίνεις ακόμα και την Τρεμπλίνκα" (δηλαδή ότι η Μιραντολίνα είναι λίγο και πολύ ...αναθεωρητής του ολοκαυτώματος).
Λέει: "εσύ [Μιραντολίνα] αρνείσαι να διακρίνεις την Τρεμπλίνκα
που ελλοχεύει στο βάθος της μεγάλης ζωγραφικής που θαυμάζεις". Δηλαδή ότι η Μιραντολίνα αρνείται να δεί ότι η Τρεμπλίνκα είναι έκβαση που ελλοχεύει σε κάθε πολιτισμική επιλογή της δύσεως, ακόμα και στην ζωγραφική της έκφραση. Πράγμα που αν αρνείται μια να το δεί η Μιραντολίνα, εσύ J95 αρνείσαι να το δείς 1000 φορές.
